Dzieciństwo Chopina
Jak podają źródła Fryderyk Chopin, a właściwie Fryderyk Franciszek Chopin, przyszedł na świat dwudziestego drugiego lutego lub też pierwszego marca tysiąc osiemset dziesiątego toku w Żelazowej Woli, gdzie do dziś mieści się muzeum poświęcone życiu i twórczości wielkiego muzyka. Jak głosi legenda mały Fryderyk przyszedł na świat przy akompaniamencie swojego ojca, który grał na skrzypcach, być może właśnie owo wydarzenie miało wpływ na jego późniejsze zamiłowanie do muzyki. Naukę gry na fortepianie przyszły mistrz zaczął bardzo szybko, bowiem szkolił się już w wieku czterech czy pięciu lat, niemniej jednak te pierwsze, niewinne jeszcze lekcje pobierał od swojej matki. Walkę pod okiem nauczyciela Chopin rozpoczął w wieku sześciu lat, kiedy to pod skrzydła wziął go Wojciech Żywny. Nauczyciel nie był wprawdzie zbyt wybitnym muzykiem, niemniej jednak nikt nie spodziewał się jeszcze, że będzie miał on pod skrzydłami przyszłego wielkiego kompozytora, o którym pamięć przetrwa tak długo. Żywny uczył młodego Fryderyka podstawowych zasad użytkowania fortepianu, opowiadał mu o jego historii, pokazywał podstawowe techniki ułożenia rąk. Bardzo chętnie pokazywał on swojemu podopiecznemu najbardziej znane utwory kompozytorów barokowych i klasycystycznych, które okazały się szczególnie bliskie dla serca Chopina. Fryderyk od początku obcował z działami takich muzyków jak Mozart, Bach czy też Haydna, nikt nie spodziewał się jednak, iż pewnego dnia jego nazwisko z powodzeniem będzie mogło stanąć w jednym zdaniu z tymi wielkimi twórcami. Okazało się jednak, iż Chopin dość szybko zmienił swojego nauczyciela, kolejną ważną postacią w jego życiu był Wacław Wurfel, który podjął się dalszego prowadzenia muzycznego życia Fryderyka. Warto przy tym wspomnieć, iż Chopin swoje pierwsze utwory spisał jeszcze przed ukończeniem siedmiu lat, jak jednak łatwo się domyślić, nie był jeszcze w stanie samodzielnie poradzić sobie z takim zadaniem, dlatego też o pomoc poprosił swojego nauczyciela oraz ojca. Siedmioletni Chopin mógł pochwalić się już swoim pierwszym wydawnictwem, które było bardzo dobrze znane w kręgach, w których obrała się jego rodzina. Młodzieniec miał również okazję wystąpić przed księciem Konstantym, jak więc łatwo się domyślić jego dzieciństwo w żadnej mierze nie przypominało życia, z którym może zmierzyć się przeciętny maluch. Niemniej jednak geniusz wymaga specjalnego traktowania, dlatego też nie dziwi za bardzo, iż o niezwykłych zdolnościach Chopina pisano w Pamiętniku Warszawskim, kiedy miał on zaledwie osiem lat. To właśnie w tym wieku kompozytor odnosił swoje pierwsze sukcesy, dostał ona nawet propozycję gdy na cesarskim dworze, niemniej jednak odrzucił ją taktownie. W wieku trzynastu lat Chopin rozpoczął naukę w warszawskim liceum, gdzie spędził kolejne trzy lata. Później Fryderyk rozpoczął już naukę bardziej skoncentrowaną na muzyce, studiował bowiem w warszawskiej szkole muzycznej, gdzie już od samego początku doceniono jego niebanalne umiejętności gry na fortepianie.
Droga do kariery
Droga do prawdziwej kariery nigdy nie jest prosta, nie da się bowiem ukryć, iż nikt nie jest gotowy na to, by usłać naszą drogę różami. Podobnie było w przypadku Chopina, chociaż wiele osób uważa, iż jego sytuacja była znacznie lepsza niż można się spodziewać. Przede wszystkim każdy talent umiera, jeśli nie zostanie zauważony i wyszlifowany, w przypadku Chopina nie było z tym najmniejszych trudności. Ojciec- muzyk bardzo chętnie przekazywał dziecku swoją pasję, jednak to matka jako pierwsza podjęła się trudu nauczenia gry na fortepianie małego jeszcze Fryderyka. Chopin już jako cztero czy pięcioletnie dziecko wykazywało nieprzeciętne zdolności, nie dziwi zatem, iż rodzice szybko zaangażowali w jego naukę bardziej profesjonalnego nauczyciela. Nie był on wprawdzie wybitnym artystą, niemniej jednak z pewnością przekazał uczniowi podstawy, niezbędne do dalszej pracy. Żywny bardzo szybko zorientował się, że ma do czynienia z bardzo zdolnym uczniem o nieprzeciętnych umiejętnościach. O Fryderyku wypowiadał się w bardzo pochlebny sposób, nie szczędząc przy tym komplementów, niemalże od samego początku mówił, iż Chopin w mig potrafi zdobyć umiejętności, których nauczenie się zajmuje innym tygodnie, a nawet miesiące. Zapał, praca, ale chyba przede wszystkim niebanalny talent sprawiły, iż bardzo szybko Fryderyk osiągnął pierwsze sukcesy zawodowe, grywał dla bardzo ważnych obywateli warszawy, zachwycał nowatorskimi kompozycjami. Bez większego problemu rozpoczął studia na kierunku muzycznym, gdzie już od początku zauważono i doceniono jego niebanalne umiejętności i zdolności. Dzięki swojemu prywatnemu nauczycielowi Wurlflowi, Chopin bardzo szybko, bo już po studiach wszedł w muzyczne towarzystwo. Kiedy po ukończeniu studiów wybrał się ze swoimi znajomymi na wycieczkę do Wiednia miał okazję zaprezentować swoje umiejętności przed szerszą, zagraniczną publicznością, która była pod wielkim wrażeniem muzycznych umiejętności naszego kompozytora. Jeśli chodzi z kolei o krytykę to nie była ona aż tak poniesiona umiejętnościami naszego artysty, zarzucała Chopinowi małą siłę dźwięku. Niemniej jednak istotnym wydaje się fakt, iż jednocześnie uznała muzykę Chopina za interesującą oraz nowatorską. Warto wspomnieć również o tym, iż w roku tysiąc osiemset trzydziestym Chopin po raz ostatni bywał w Polsce, z której to wyruszył w swą podróż piątego listopada. Później nie miał już okazji wrócić do swojej ukochanej ojczyzny, za którą bardzo tęsknił, niemniej jednak miał okazję bywać w wielu miejscach w Europie, które z pewnością przyczyniły się do rozprzestrzenienia jego muzyki. Pierwszym z punktów jego podróży było Drezno, później bawił również w Wiedniu oraz Monachium, ostatecznie jednak za miejsce swojego zamieszkania obrał Paryż. Miasto, które wielu ludziom kojarzy się z nieprzeciętnymi artystami, dla wielu Polaków jednak w owych czasach było to jednak miejsce przymusowej emigracji, w którym tęskniło się za ukochaną ojczyzną. Paryż okazał się również pełnić taką właśnie funkcję w przypadku Chopina.
Dom rodzinny
Jak powszechnie wiadomo Fryderyk Chopin kilka pierwszy lat swojego dzieciństwa spędził w Żelazowej Woli. Miejsce to bardzo silnie kojarzy się z postacią tego wielkiego kompozytora, który do dziś dnia pozostawił po sobie ślad w tym właśnie miejscu. Każdy może wybrać się do mieszczącego się w Żelazowej Woli dworku, w którym to mieści się muzeum poświęcone Chopinowi. Walka o wykupienie tego terenu nie była jednak łatwa, warto wiedzieć, iż na początku dwudziestego wieku swoją działalność rozpoczęły dwie organizacje, które za cel swojego istnienia postawiły wykupienie miejsca, które tak silnie kojarzy nam się z Chopinem. Wykupienie posiadłości od prywatnego właściciela nie było łatwe i zajęło aż dwa lata, niemniej jednak wreszcie udało się przejąć dworek wraz ze znajdującym się wokół niego parkiem. Kilka kolejnych lat musiało minąć, nim dworek został udostępniony do zwiedzania, konieczne było bowiem przeprowadzenie niezbędnych prac remontowych. Najpierw wyremontowano budynek zgodnie z projektem Juliana Żakowskiego, następnie z kolei przyszedł czas na urządzenie wnętrza, które zaprojektował Lech Niemojewski. Wprawdzie symboliczne otwarcie dworku miało miejsce w roku tysiąc dziewięćset trzydziestym pierwszym, niemniej jednak budynek został udostępniony do zwiedzania dopiero w roku tysiąc dziewięćset trzydziestym dziewiątym. Okazało się jednak, iż w czasie drugiej wojny światowej prace te zostały zniwelowane, dworek oraz jego okolice uległy dość znacznym zniszczeniom. Trzeba było ponownie pomyśleć już nie tylko o remoncie, ale również, a może przede wszystkim o rekonstrukcji budynku. Przeprowadzanie renowacji nie było zbyt prostym wyzwaniem, a powzięte prace przeciągały się przed lata. W końcu jednak dworek znalazł się pod jurysdykcją muzeum warszawskiego, które z kolei oddało go pod opieką towarzystwa im. Fryderyka Chopina, dzięki czemu budynek można było wykorzystać do upamiętnienia tej postaci. Jeśli chodzi o wnętrze budynku to warto wiedzieć, iż ma ono charakter symboliczny, nie udało się bowiem jednoznacznie określić funkcji poszczególnych pomieszczeń. Niemniej jednak zwiedzający mogą przejść przez pokój z kominkiem, w którym niegdyś mieściła się kuchnia, jest tu również pokój ojca, pełniący jednocześnie rolę saloniku muzycznego, poza tym Chopinowie mieli w swoim dworku jadalnię, pokój matki, gdzie na świat przyszedł malutki Fryderyk, a także pokój dziecięcy. Wnętrza te są wystylizowane zgodnie z duchem, w którym urządzony był budynek, w czasie, gdy zamieszkiwała go rodzina Chopinów. Wprawdzie we wnętrzach nie ma zbyt wielu pamiątek z epoki, jako iż nie zachowały się one do naszych czasów, niemniej jednak ekspozycja tego miejsca z pewnością wyda się wielu osom niezwykle interesująca. W jednym z pokoi można znaleźć współczesny fortepian koncertowy, w mniejszych pokojach z kolei mieszczą się dziewiętnastowieczne sprzęty. Prawdziwymi perełkami są z kolei zgromadzone tu dokumenty takie jak chociażby rękopisy muzyczne Fryderyka Chopina, akt ślubu jego rodziców czy też metryka urodzenia i chrztu naszego mistrza fortepianu.