Dojrzałość twórcza
Po sielance dzieciństwa przyszedł czas na to by dojrzeć i wziąć los we własne ręce, chociaż Chopin opuścił ojczyznę, a jego los na obczyźnie mógłby być niepewny, okazało się, iż Paryż przyjął naszego mistrza bardzo ciepło. Muzyka, jaką tworzył i inspirował Chopin bardzo szybko obiegła całe miasto, bywałą na salonach i dworach, cieszyła uszy najważniejszych obywateli tego miasta. Już podczas pierwszego koncertu, jaki Chopin dał w Paryżu wychwycone zostały jego nieprzeciętne umiejętności. Chopin nie tylko wprawił publiczność w osłupienie, zachwycił swoją grą i pozostawił na trwałe ślady w ich duszy, ale również zdobył sobie uznanie elit. Obecny na koncercie Franciszek Liszt miał z zapałem przyznać, iż Chopin to nadzieja muzyki fortepianowej, nadzieja, która może przywrócić na piedestał modę na fortepianowe brzmienia. Bardzo szybko okazało się, iż wiele było w tym racji, jako iż po koncercie do Chopina zaczęły napływać wiadomości od osób, pragnących kupić jego dzieła. Zachęcony Chopin stał się wirtuozem, tworzył i komponował, nie bojąc się nowych wyzwań, chciał zachwycał publiczność, jednocześnie nie spoczywając na laurach. Nie było tu miejsca na przeciętność, nie było miejsca na średnie utwory, każda nuta, jaka wypływała spod palców Chopina musiała być mistrzowska. Warto wspomnieć przy tym, iż Chopin bardzo szybko zaczął bywać na uroczystościach i przyjęciach organizowanych przez elity Paryża. I nie gościł na nich tylko i wyłącznie w charakterze muzyka, ale również, a być może przede wszystkim zapraszany był jako ważna osobistość w elitarnych kręgach. Warto wspomnieć również o tym, iż dojrzała twórczość Chopina to nie tylko dziesiątki wspaniałych, granych do dziś dzieł, ale również perypetie belfra. Fryderyk rozpoczął bowiem swoją przygodę z nauczaniem, potrzebował bowiem więcej funduszy na prowadzenie wystawnego życia. Mieszkanie w modnej dzielnicy Paryża nie było tanie, niemniej jednak udzielane księżnym i innym wybitnym paryżanom lekcje opłaciły się. Warto wiedzieć, iż Chopin udzielał lerki hrabinie Peruzzi, czy baronowej Rothschild. Na jego zajęcia uczęszczały również wybitne postacie muzyki takie jak chociażby Karolina Hartmann czy też Karol Filtsch. Osoby postronne bardzo często mówiły, iż Chopin jako nauczyciel był człowiekiem niezwykle wymagającym oraz nerwowym, jak więc widać mistrzowie zawsze muszą być nieco porywczy. Niemniej jednak warto wiedzieć, iż po początkowym życiu salonowym przyszedł czas na zaangażowanie w polskie życie emigracyjne, które pochłonęło Chopina od roku tysiąc osiemset trzydziestego piątego. Chopin bardzo chętnie utrzymywał kontakt z najważniejszymi działaczami na emigracji takimi jak chociażby Mickiewicz, Norwid czy Niemcewicz, nie chciał bowiem pozostać biernym wobec inicjatywy swoich rodaków. W tym czasie tworzył wiele nacechowanych dramatyzmem dzieł, które wyrażały jego tęsknotę za ojczyzną. W tym czasie dla Chopina ważna była również miłość, najpierw przy jego boku była Maria Wodzińska, która zerwała zaręczyny z muzykiem. Później w życiu Chopina pojawiła się George Sand.
Twórczość Chopina
Twórczość Fryderyka Chopina obfituje w dzieła, które powinny być bliskie każdemu Polakowi, w końcu nie codziennie rodzi nam się wielki twórca, znany w całej Europie. Okazuje się jednak, iż tak naprawdę wielu z nas nie byłaby w stanie skojarzyć określonych dźwięków i melodii z postacią Chopina. Jeszcze w dzieciństwie jest to o wiele bardziej prawdopodobne, bowiem w czasie lekcji muzyki mamy okazję chociaż posłuchać dzieł Chopina czy też próbować mniej lub bardziej nieudolnie zmierzyć się z jego wielkimi utworami. Jeśli chodzi jednak o dorosłość to wielu z nas nie ma czasu na wizyty w miejscach, gdzie można by posłuchać koncertów Chopina, rzadko również słuchamy muzyki klasycznej, niemniej jednak z pewnością jest chociaż jedna melodia, którą potrafilibyśmy przypisać temu muzykowi. Niemniej jednak powinno być ich zdecydowanie więcej, jako iż Chopin w czasie swojego życia skomponował wiele równego rodzaju utworów, wśród których znajduje się aż pięćdziesiąt siedem mazurków czy szesnaście polonezów. Utwory te w przeważającej większości zostały opublikowane, niemniej jednak są wśród nich również utwory opucowane jak i nieopucowane. Warto wiedzieć, iż w dorobku Chopina znajduje się również dziewiętnaście walców, spośród których publikacji doczekało się osiem utworów. Jeśli chodzi o nokturny to Chopin napisał i skomponował ich dziewiętnaście, nie wydając zaledwie jednego z nich. Niektórym z nas trudno jest uwierzyć w to, iż istnieje tak wiele znakomitych utworów, które narodziły się w głowie Chopina i miały okazję ujrzeć światło dzienne. W końcu to nie tylko wspomniane już mazurki czy polonezy, ale również preludia czy etiudy. Tych pierwszych powstało dwadzieścia sześć, drugich z kolei dwadzieścia siedem, oba gatunki cieszyły się zatem dość dużą popularnością wśród kompozytora. Większości z nas tajemnicze nuty, dziwne znaczki i oznaczenia nic jednak mówią, same tytuły bardzo często zdają się również być pisane nieznanym nam szyfrem. Do czasu aż patrzymy na karty pięciolinii znaki niewiele nam mówią niemniej jednak okazuje się, iż po przeniesieniu nut na fortepian wszystko staje się jasne i zrozumiałe, język muzyki jest bowiem nad wyraz uniwersalny. Dość istotny wydaje się fakt, iż muzyka Fryderyka Chopina przetrwałą tak długo pomimo tego, iż nie było żadnego nośnika, który mógłby ją uwiecznić, nikt przecież nie przychodził na koncerty z dyktafonem czy też innym urządzeniem nagrywającym. Wówczas jeszcze nie było płyt czy kaset, na których można by nagrać utwory wykonywane przez samego Chopina. Warto zatem pamiętać o tym, iż choć nuty pozostały i każdy, kto choć trochę umie grać na pianinie może próbować porwać się na odtwarzanie wielkich dzieł Chopina to tak naprawdę nikt z nas nigdy nie będzie mógł poczuć tej magii, która płynęła z możliwości usłyszenia mistrza grającego na żywo. Wprawdzie gdybyśmy chcieli napisać od nowa jedną ze znanych powieści, czy rzeczywiście byłaby ona taka sama? Często do opowiedzenia tej samej historii chcąc nie chcąc, użylibyśmy tych samych słów.