Śmierć
Śmierć nigdy nie jest łatwa, a zwłaszcza, gdy odchodzi młody jeszcze, bo zaledwie trzydziesto dziewięcioletni człowiek, artysta, wirtuoz i kompozytor. Dużo mówi się o tym, iż wybitni ludzie odchodzą młodo, pozostawiając po sobie nie tylko wielkie dzieła, ale również, a może przede wszystkim niedosyt. Intensywny życiorys, wielkie osiągnięcia i śmierć, która nie jest ostatecznością, okazuje się bowiem, iż pamięć o Fryderyku Chopinie jest żywa do dziś. Nie ma tu miejsca na zapomnienia, przemijalność czy zakurzony strych, bowiem pamięć o Chopinie ma się dobrze i z pewnością jeszcze długo dobrze będzie się miała. W końcu Polacy mimo wszystko mają słabość do swoich mistrzów, z jednej strony mogą wypowiadać się pejoratywnie na ich temat i temat ich dzieł, z drugiej są pełni dumy. W końcu niecodziennie rodzi się nowy Mickiewicz, Słowacki czy Chopin, niecodziennie mamy możliwość oglądania rozwoju wielkiego człowieka. Chociaż śmierć Chopina nie była nagła czy niespodziewana, to napełniła smutkiem tysiące serc w całej Europie. Przede wszystkim należy pamiętać o tym, iż Chopin był dość schorowanym człowiekiem, cierpiącym na schorzenia związane z układem oddechowym, których leczenie za jego czasów nie było jeszcze tak rozwinięte jak obecnie. Chociaż Chopin próbował walczyć ze swoimi przypadłościami to ostatecznie nie poradził sobie z tą, jakże ważną życiową walką. Dość duży wpływ na pogorszenie się stanu zdrowia Chopina miała dość wyczerpująca podróż z Paryża do Wielkiej Brytanii, w którą to muzyk udał się w czasie rewolucji w Paryżu. Warto wiedzieć, iż w tym czasie muzyk cierpiał również po rozstaniu ze swoją wielką miłością George Sand. Ów zawód miłosny nie tylko wpłynął na ogólną kondycję Chopina, ale również, a może przede wszystkim doprowadził do zaniku jego twórczych inspiracji. Wiele mówi się również o tym, iż przygnębienie, w jaki popadł Fryderyk znacznie przyspieszyło rozwój jego choroby, a w konsekwencji również śmierć. Kiedy Chopin zdecydował się na powrót z wysp do domu w Paryżu nic nie wskazywało na to, by jego stan miał się szybko poprawić. Na dodatek okazało się, iż zmarł homeopata, który uchodził za jedynego człowieka, będącego w stanie pomóc przywrócić siły muzykowi. Niemniej jednak sam zainteresowany nie tracił nadziei, wierząc iż uda mu się wrócić do zdrowia. Rzeczywistość niestety okazała się o wiele bardziej brutalna, stan naszego mistrza niemal regularnie się pogarszał. Chory nie chciał stosować się do zaleceń lekarzy, polecających mu między innymi odstawienie kawy, którą muzyk uwielbiał za jej pobudzające działanie. Warto wiedzieć, iż pomimo swojego dość ciężkiego stanu dom Fryderyka był bardzo popularnym miejscem spotkań, w którym bywało wielu znanych i szanowanych osobistości. Bywał tu również, a może przede wszystkim Delacroix, słynny malarz, z którego twórczością z pewnością mieliśmy do czynienia chociażby w podręcznikach od języka polskiego. Malarz namówił naszego muzyka do spisania swoich uwag na temat muzyki największych pianistów takich jak Mozart czy Beethoven, niemniej jednak szybko okazało się, iż owe notatki nie mają zbyt wielkiego wartości merytorycznej, jako iż Chopin posiadł dość nietypowe wykształcenie muzyczne.
Twórczość Chopina
Twórczość Fryderyka Chopina obfituje w dzieła, które powinny być bliskie każdemu Polakowi, w końcu nie codziennie rodzi nam się wielki twórca, znany w całej Europie. Okazuje się jednak, iż tak naprawdę wielu z nas nie byłaby w stanie skojarzyć określonych dźwięków i melodii z postacią Chopina. Jeszcze w dzieciństwie jest to o wiele bardziej prawdopodobne, bowiem w czasie lekcji muzyki mamy okazję chociaż posłuchać dzieł Chopina czy też próbować mniej lub bardziej nieudolnie zmierzyć się z jego wielkimi utworami. Jeśli chodzi jednak o dorosłość to wielu z nas nie ma czasu na wizyty w miejscach, gdzie można by posłuchać koncertów Chopina, rzadko również słuchamy muzyki klasycznej, niemniej jednak z pewnością jest chociaż jedna melodia, którą potrafilibyśmy przypisać temu muzykowi. Niemniej jednak powinno być ich zdecydowanie więcej, jako iż Chopin w czasie swojego życia skomponował wiele równego rodzaju utworów, wśród których znajduje się aż pięćdziesiąt siedem mazurków czy szesnaście polonezów. Utwory te w przeważającej większości zostały opublikowane, niemniej jednak są wśród nich również utwory opucowane jak i nieopucowane. Warto wiedzieć, iż w dorobku Chopina znajduje się również dziewiętnaście walców, spośród których publikacji doczekało się osiem utworów. Jeśli chodzi o nokturny to Chopin napisał i skomponował ich dziewiętnaście, nie wydając zaledwie jednego z nich. Niektórym z nas trudno jest uwierzyć w to, iż istnieje tak wiele znakomitych utworów, które narodziły się w głowie Chopina i miały okazję ujrzeć światło dzienne. W końcu to nie tylko wspomniane już mazurki czy polonezy, ale również preludia czy etiudy. Tych pierwszych powstało dwadzieścia sześć, drugich z kolei dwadzieścia siedem, oba gatunki cieszyły się zatem dość dużą popularnością wśród kompozytora. Większości z nas tajemnicze nuty, dziwne znaczki i oznaczenia nic jednak mówią, same tytuły bardzo często zdają się również być pisane nieznanym nam szyfrem. Do czasu aż patrzymy na karty pięciolinii znaki niewiele nam mówią niemniej jednak okazuje się, iż po przeniesieniu nut na fortepian wszystko staje się jasne i zrozumiałe, język muzyki jest bowiem nad wyraz uniwersalny. Dość istotny wydaje się fakt, iż muzyka Fryderyka Chopina przetrwałą tak długo pomimo tego, iż nie było żadnego nośnika, który mógłby ją uwiecznić, nikt przecież nie przychodził na koncerty z dyktafonem czy też innym urządzeniem nagrywającym. Wówczas jeszcze nie było płyt czy kaset, na których można by nagrać utwory wykonywane przez samego Chopina. Warto zatem pamiętać o tym, iż choć nuty pozostały i każdy, kto choć trochę umie grać na pianinie może próbować porwać się na odtwarzanie wielkich dzieł Chopina to tak naprawdę nikt z nas nigdy nie będzie mógł poczuć tej magii, która płynęła z możliwości usłyszenia mistrza grającego na żywo. Wprawdzie gdybyśmy chcieli napisać od nowa jedną ze znanych powieści, czy rzeczywiście byłaby ona taka sama? Często do opowiedzenia tej samej historii chcąc nie chcąc, użylibyśmy tych samych słów.
Wystawy Chopinowskie
Wystawy chopinowskich pamiątek mają swój bardzo długi zwyczaj, a swoimi początkami sięgają już połowy dziewiętnastego wieku. Wówczas jednak na wystawach pojawiały się jedynie pojedyncze pamiątki, które swoją tradycją nawiązywały do życiorysu naszego kompozytora. Warto wiedzieć, iż pierwszym przedmiotem, mającym związek z Chopinem i będącym na wystawie była akwarela, którą namalował Teofil Kwiatkowski. Przedstawiała ona wizerunek ostatniego mieszania Chopina, a właściwie salonu w tym paryskim mieszkaniu. Wystawa ta miała miejsce oczywiście w Paryżu w roku tysiąc osiemset pięćdziesiątym, a więc tuż po śmierci naszego mistrza. Dwanaście lat później w czasie wystawy obrazów zorganizowanej w pałacu Potockiego, mieszczącym się w Warszawie, pokazano portret Chopina, który wykonany został przez Scheffera. Niemniej jednak przyszedł i czas na wystawy, które były ściśle związane z postacią Chopina, jedną z pierwszych była wystawa pamiątek po kompozytorze, zainicjowana przez Mieczysława Karłowicza. Wystawa ta miała miejsce w budynku Szkoły Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego w roku tysiąc dziewięćset piątym, a zaprezentowane na niej zostały pamiątki pochodzące zarówno z narodowych jak i prywatnych kolekcji. W pierwszej połowie dwudziestego wieku odbyło się kilka mniejszych i większych wystaw, które miały miejsce zarówno w Polsce, jak i we Lwowie czy we Francji, warto przy tym zaznaczyć, iż w czasie drugiej wojny światowej skupiono się głównie na ochronie zgromadzonych w Polsce pamiątek. Nie było to zadanie łatwe, bowiem jak powszechnie wiadomo bardzo wiele działań propolskich karanych było śmiercią. Niemniej jednak dzięki współpracy bardzo wielu osób znaczną część pamiątek udało się ochronić i zachować, warto również pamiętać o tym, iż pracę nad bogaceniem zbiorów zaczęto po wojnie, dlatego też wiele pamiątek przez cały czas bezpiecznie spoczywała między innymi na terenie Francji. W okresie powojennym zarówno w kraju jak i zagranicą przygotowano wiele ciekawych wystaw, w czasie których zaprezentowane zostały najbardziej interesujące pamiątki po naszym kompozytorze. Jedna z takich wystaw miała miejsce w Łowiczu w roku tysiąc dziewięćset pięćdziesiątym siódmym i cieszyła się dość dużym zainteresowaniem. Dwa lata później bardzo interesująca wystawa miała miejsce w Warszawie, gdzie po raz pierwszy pokazano między inni rękopisy Chopina oraz liczne listy adresowane do kompozytora. W tysiąc dziewięćset siedemdziesiątym drugim roku odbyła się wystawa w czeskiej Pradze, osiem lat później w naszej stolicy zorganizowana została bardzo głośna wystawa, w czasie której zostały wystawione różnego rodzaju pamiątki chopinowskie. Warto wiedzieć, iż w tym roku, ze względu na świętowanie dwusetnej rocznicy urodzin artysty zorganizowanych zostało wiele mniejszych i większych wystaw. Niektóre z nich mają miejsce również w szkołach, a choć nie prezentują one drogocennych zabytków, to poświęcone są postaci, której życiorys zdecydowanie warto jest poznać nieco bliżej już w najmłodszych latach.