Działalność emigracyjna
Emigracja to bardzo trudny okres w dziejach naszych narodowych wieszczy, artystów i muzyków, nie dziwi zatem, iż tak wiele ówczesnych utworów traktowało o tym właśnie problemie. Każdy miał inny patent na ukojenie swojego bólu po stracie ukochanej ojczyzny. Jeśli chodzi o Mickiewicza to przede wszystkim pragną on zachować pamięć o przemijającej epoce, o czasach, które nigdy już nie powrócą. Bo właśnie o tym traktuje Pan Tadeusz, dzieło tak wielokrotnie zakazywane, w którym to mówiło się przecież o ostatnim zajeździe na Litwie czy też ostatnim polonezie. Wszystko było tu takie do bólu ostatnie, a przez to poruszające i pokrzepiające serca, bo choć jedna epoka chyliła się ku końcowi, to za nią przychodziła następna, która miała nieść ze sobą znaczące zmiany. Piękne słowa spisane przez Mickiewicza miały bardzo wielu zwolenników, od początku cieszyły się uznaniem wśród szerokiej publiczności, co zachęcało naszego wieszcze do tworzenia nowych utworów, które miały dawać rodakom nadzieję na odzyskanie niepodległości. Warto wiedzieć, iż w czasie swojego pobytu w Paryżu Chopin niejednokrotnie kontaktował się z czołówką polskiej emigracji, również z Mickiewiczem czy Norwidem. Efektem spotkania z tym ostatnim jest między innymi wiersz, poświęcony Chopinowi, a napisany po tym, jak carscy żołnierze bezczelnie zdemolowali fortepian naszego zmarłego już wówczas geniusza muzycznego. Dla Chopina emigracja nie była łatwym okresem w życiu, niemniej jednak warto wiedzieć, iż w parze z tęsknotą za ojczyzną szła również wielka popularność i sława, jaką nasz kompozytor zdobył wśród paryżan. Warto wiedzieć, iż w czasie swojego pobytu Paryżu Chopin był bardzo popularny w artystycznych kręgach, miał okazję chadzać na spotkania z samą elitą ówczesnego Paryża. W czasie swojego osiemnastoletniego pobytu w stolicy Francji dał aż dziewiętnaście, gorąco przyjętych przez publiczność koncertów. Przy tym zainteresował swoją osobowością i muzyką Liszta czy Delacroix, miał możliwość bywania na wielkich imprezach w charakterze gościa, od czasu do czasu zasiadał również za fortepianem, racząc gości swoją muzyką. Bardzo szybko przeniósł się on do jednej z modniejszych dzielnic Paryża, przy czym należy zaznaczyć, iż zapracowanie na utrzymanie domu nie było łatwe, z tego też względu Chopin zaczął udzielać prywatnych lekcji, dzieciom wielu ważnych osobistości, jak również hrabinom i szlachciankom. Należy przy tym wspomnieć, iż bardzo wiele osób ceniło sobie naukę u naszego geniusza, pomimo tego, iż uchodził on za bardzo surowego nauczyciela, który odznaczał się dość dużą nerwowością. Poza tym warto wiedzieć również o tym, iż utwory Chopina bardzo szybko zaczęły się sprzedawać, dlatego też w pewnym okresie muzyk mógł pozwolić sobie na spokojne komponowanie. Dużo mówi się o tym, iż w utworach, które Chopin komponował na emigracji pobrzmiewa wiele polskich nut, muzyczne dźwięki malują to, co chce ujrzeć wyobraźnia, w czasie słuchania mazurków czy polonezów można przenieść się do piękne, malowniczej krainy tak doskonale opisywanej przez Mickiewicza w jego najbardziej znanym utworze.