Znaczenie Chopina
O tym, że Chopin ma wielkie znaczenie w naszej kulturze nie muszę chyba nikogo przekonywać, od czasu do czasu warto jednak przyjrzeć się z biska wpływowi jaki przez niemal dwieście lat miały na nas utwory skomponowane przez tego wybitnego artystę. Po pierwsze powinniśmy pamiętać o tym, iż Chopin to nie lada inspiracja dla wszystkich kolejnych pokoleń pianistów. Nie ma chyba osób, które nie uczyłyby się gry na przykładzie znakomitych dzieł Chopina. Nie każdy adept fortepianu był jednak gotowy do zmierzenia się z dziełami samego mistrza, nie mówiąc już o komponowaniu własnych utworów. Jeśli chodzi jednak o mnie, to czasami mam wrażenie, iż bardzo wiele osób , które w dzisiejszych czasach decydują się na naukę w szkole muzycznej czy też nauce gry na własną rękę, koncentrują się wyłącznie na odtwarzaniu utworów. Bez wątpienia jest to o wiele łatwiejsze niż samodzielne komponowanie, niemniej jednak wydaje mi się, iż wiele osób nigdy nie podjęło się komponowania własnych utworów, będąc przeświadczonym o tym, iż przebicie Mozarta, Beethovena czy Chopina jest niemożliwe. Wiele osób nie zdaje sobie jednak sprawy z tego, iż muzyka Chopina to coś więcej niż tylko nuty i kolejne melodie. Dla wielu Polaków, którym przez lata zabraniało się czytać Słowackiego czy Mickiewicza, dla których Pan Tadeusz był niemal Biblią, tak samo świętą jak i zakazaną, muzyka Chopina była jedynym pocieszeniem. Jak pisał jeden ze znawców tematu w utworach Chopina niemal dało się ujrzeć oczyma wyobraźni wszystko to, co tak silnie kojarzyło się wówczas z polskością, o czym pisał Mickiewicz, za czym tęskniono w szarej rzeczywistości. Utwory Chopina, a zgłasza mazurki i polonezy, który uważane są za utwory polskie przepełnione były brzękiem szabel, bólem niewoli czy też głosem radosnej, zwycięskiej pieśni. Tyle było tam przecież buntu i nienawiści do tyrana, tyle krzyży, które setkami pojawiały się nad ciałami poległych w walce, tyle złotych pasów i barwnych kontuszy, które kojarzyły się nam z najbardziej chwalebnymi czasami w historii naszego kraju. Jak bowiem powszechnie wiadomo zwykle najbardziej tęsknimy za tym, czego nie mamy, dlatego też po utraceniu ojczyzny nasi rodacy zaczęli doceniać utracone dziedzictwo, zaczęli gonić za nim niemiłosiernie, poświęcać dla niego każdą kroplę krwi. Jeśli chodzi zatem o Polskę wpływ tego kompozytora na rodaków z pewnością jest doskonale określony, niemniej jednak należy zastanowić się również, jak bardzo Chopin wpłynął na Europę. Dużo mówi się o tym, iż jego utworu inspirowały Wagnera, który z kolei miał wpływ na Schumanna i Liszta, zresztą sam Liszt podczas jednego z koncertów Chopina w Paryżu miał zachwycić się jego niesamowitymi umiejętnościami i wspomnieć, iż jest to człowiek, który przywrócić świetlność i blask muzyce fortepianowej. Nie da się również ukryć, iż dla bardzo wielu zagranicznych osób Chopin to jedyne lub jedne z niewielu nazwisk kojarzących się z Polską. To bardzo ważne, że mamy tak znakomitego ambasadora, który od tak dawna promuje nasz kraj.
Chopin w literaturze
Chopin, jego życiorys oraz twórczość stały się inspiracją dla wiele artystów różnych dziedzin. Nie da się ukryć, iż literatura polska bardzo często nawiązywała do dokonań tego niezwykłego artysty. Zacznijmy jednak od publikacji, dotyczących życiorysu Chopina, warto wiedzieć bowiem, iż na przestrzeni dziesięcioleci powstało wiele takich dzieł. Życie naszego wielkiego kompozytora nie było proste, już sama data urodzenia mistrza jest dalece niepewna, a nad jej ostatecznym rozstrzygnięciem do dziś dnia toczą się spory. Nikt z nas nie może być zatem pewien, czy był to pierwszy marca, jak utrzymuje rodzina Chopina czy też dwudziesty drugi luty jak to zapisane zostało w kościelnych księgach. Poza tym dla bardzo wielu osób interesujące było również dzieciństwo Chopina. Wielu z rodziców bardzo chętnie wychowałoby bowiem swoje dziecko, na małego geniusza, a zapoznanie się z biografią wielkiego kompozytora bardzo często ma przybliżyć rodzicom sposoby na wykrzesanie talentu ze swojego dziecka. Dość interesującym dla wielu osób może wydać się fakt, iż przy narodzinach Chopina, jego ojciec grał na skrzypcach. Czy jednak ów epizod miał bezpośredni wpływ na rozwój talentu u Chopina? Tego z pewnością nigdy się nie dowiemy, niemniej jednak fakt, iż Fryderyk rozpoczął naukę już w wieku czterech lat, z pewnością bardzo chętnie wykorzystają rodzice. Należy jednak mieć na uwadze dobro swojego dziecka, wydaje mi się, iż zmuszanie maluchów do gry nie jest rozsądne, bowiem sprawi to tylko, że znienawidzą oni muzykę. Ważne jest to, by wskazywać dziecku właściwą drogę, ale nie zmuszać go do grania na siłę, być może jeśli okaże się, że pozwolimy mu zrezygnować z obowiązkowych zajęć, za jakiś czas samo chętnie wróci do gry. Biografia Chopina może być interesująca również z innych względów, przede wszystkim kręgi, w jakich obracał się nasz narodowy geniusz były bardzo interesujące. Już na początku swojej kariery, kiedy Chopin był jeszcze dzieckiem, miał okazję grywać dla wielu zacnych Polaków, wystąpił również przed cesarzową czy też księciem Konstantym. Niemniej jednak to paryskie życie wielu osobom wydaje się tym najbardziej interesującym okresem w życiorysie Chopina. Nie da się ukryć, iż spotkanie z osobistościami francuskimi, wielkie paryskie bale, rozmowy z Delacroix czy spotkania z innymi wielkimi artystami z różnych dziedzin do dziś dnia wydają nam się bardzo interesujące. Niemniej jednak bardzo wiele osób, a zwłaszcza kobiet, najbardziej interesuje się nie geniuszem muzycznym artysty, a jego życiem uczuciowym, które obfitowało w wiele zdarzeń, niemniej jednak jak twierdzi wielu nigdy nie było spełnione. Towarzyszkę życia artysty George Sand bardzo często określa się mianem jego największej miłości, kobieta zresztą sama uważała się za niezwykle ważną postać w życiu miłosnym Fryderyka, niemniej jednak ostatecznie nie wiadomo, czy rzeczywiście to ona była najważniejszą kobietą w jego życiu. W tym roku, ze względu na dwusetną rocznicę urodzin Chopina oraz ustanowienie roku dwutysięcznego dziesiątego jego rokiem, na rynku można znaleźć wiele różnego rodzaju wydawnictw poświęconych muzykowi.
Dojrzałość twórcza
Po sielance dzieciństwa przyszedł czas na to by dojrzeć i wziąć los we własne ręce, chociaż Chopin opuścił ojczyznę, a jego los na obczyźnie mógłby być niepewny, okazało się, iż Paryż przyjął naszego mistrza bardzo ciepło. Muzyka, jaką tworzył i inspirował Chopin bardzo szybko obiegła całe miasto, bywałą na salonach i dworach, cieszyła uszy najważniejszych obywateli tego miasta. Już podczas pierwszego koncertu, jaki Chopin dał w Paryżu wychwycone zostały jego nieprzeciętne umiejętności. Chopin nie tylko wprawił publiczność w osłupienie, zachwycił swoją grą i pozostawił na trwałe ślady w ich duszy, ale również zdobył sobie uznanie elit. Obecny na koncercie Franciszek Liszt miał z zapałem przyznać, iż Chopin to nadzieja muzyki fortepianowej, nadzieja, która może przywrócić na piedestał modę na fortepianowe brzmienia. Bardzo szybko okazało się, iż wiele było w tym racji, jako iż po koncercie do Chopina zaczęły napływać wiadomości od osób, pragnących kupić jego dzieła. Zachęcony Chopin stał się wirtuozem, tworzył i komponował, nie bojąc się nowych wyzwań, chciał zachwycał publiczność, jednocześnie nie spoczywając na laurach. Nie było tu miejsca na przeciętność, nie było miejsca na średnie utwory, każda nuta, jaka wypływała spod palców Chopina musiała być mistrzowska. Warto wspomnieć przy tym, iż Chopin bardzo szybko zaczął bywać na uroczystościach i przyjęciach organizowanych przez elity Paryża. I nie gościł na nich tylko i wyłącznie w charakterze muzyka, ale również, a być może przede wszystkim zapraszany był jako ważna osobistość w elitarnych kręgach. Warto wspomnieć również o tym, iż dojrzała twórczość Chopina to nie tylko dziesiątki wspaniałych, granych do dziś dzieł, ale również perypetie belfra. Fryderyk rozpoczął bowiem swoją przygodę z nauczaniem, potrzebował bowiem więcej funduszy na prowadzenie wystawnego życia. Mieszkanie w modnej dzielnicy Paryża nie było tanie, niemniej jednak udzielane księżnym i innym wybitnym paryżanom lekcje opłaciły się. Warto wiedzieć, iż Chopin udzielał lerki hrabinie Peruzzi, czy baronowej Rothschild. Na jego zajęcia uczęszczały również wybitne postacie muzyki takie jak chociażby Karolina Hartmann czy też Karol Filtsch. Osoby postronne bardzo często mówiły, iż Chopin jako nauczyciel był człowiekiem niezwykle wymagającym oraz nerwowym, jak więc widać mistrzowie zawsze muszą być nieco porywczy. Niemniej jednak warto wiedzieć, iż po początkowym życiu salonowym przyszedł czas na zaangażowanie w polskie życie emigracyjne, które pochłonęło Chopina od roku tysiąc osiemset trzydziestego piątego. Chopin bardzo chętnie utrzymywał kontakt z najważniejszymi działaczami na emigracji takimi jak chociażby Mickiewicz, Norwid czy Niemcewicz, nie chciał bowiem pozostać biernym wobec inicjatywy swoich rodaków. W tym czasie tworzył wiele nacechowanych dramatyzmem dzieł, które wyrażały jego tęsknotę za ojczyzną. W tym czasie dla Chopina ważna była również miłość, najpierw przy jego boku była Maria Wodzińska, która zerwała zaręczyny z muzykiem. Później w życiu Chopina pojawiła się George Sand.
Dzieciństwo Chopina
Jak podają źródła Fryderyk Chopin, a właściwie Fryderyk Franciszek Chopin, przyszedł na świat dwudziestego drugiego lutego lub też pierwszego marca tysiąc osiemset dziesiątego toku w Żelazowej Woli, gdzie do dziś mieści się muzeum poświęcone życiu i twórczości wielkiego muzyka. Jak głosi legenda mały Fryderyk przyszedł na świat przy akompaniamencie swojego ojca, który grał na skrzypcach, być może właśnie owo wydarzenie miało wpływ na jego późniejsze zamiłowanie do muzyki. Naukę gry na fortepianie przyszły mistrz zaczął bardzo szybko, bowiem szkolił się już w wieku czterech czy pięciu lat, niemniej jednak te pierwsze, niewinne jeszcze lekcje pobierał od swojej matki. Walkę pod okiem nauczyciela Chopin rozpoczął w wieku sześciu lat, kiedy to pod skrzydła wziął go Wojciech Żywny. Nauczyciel nie był wprawdzie zbyt wybitnym muzykiem, niemniej jednak nikt nie spodziewał się jeszcze, że będzie miał on pod skrzydłami przyszłego wielkiego kompozytora, o którym pamięć przetrwa tak długo. Żywny uczył młodego Fryderyka podstawowych zasad użytkowania fortepianu, opowiadał mu o jego historii, pokazywał podstawowe techniki ułożenia rąk. Bardzo chętnie pokazywał on swojemu podopiecznemu najbardziej znane utwory kompozytorów barokowych i klasycystycznych, które okazały się szczególnie bliskie dla serca Chopina. Fryderyk od początku obcował z działami takich muzyków jak Mozart, Bach czy też Haydna, nikt nie spodziewał się jednak, iż pewnego dnia jego nazwisko z powodzeniem będzie mogło stanąć w jednym zdaniu z tymi wielkimi twórcami. Okazało się jednak, iż Chopin dość szybko zmienił swojego nauczyciela, kolejną ważną postacią w jego życiu był Wacław Wurfel, który podjął się dalszego prowadzenia muzycznego życia Fryderyka. Warto przy tym wspomnieć, iż Chopin swoje pierwsze utwory spisał jeszcze przed ukończeniem siedmiu lat, jak jednak łatwo się domyślić, nie był jeszcze w stanie samodzielnie poradzić sobie z takim zadaniem, dlatego też o pomoc poprosił swojego nauczyciela oraz ojca. Siedmioletni Chopin mógł pochwalić się już swoim pierwszym wydawnictwem, które było bardzo dobrze znane w kręgach, w których obrała się jego rodzina. Młodzieniec miał również okazję wystąpić przed księciem Konstantym, jak więc łatwo się domyślić jego dzieciństwo w żadnej mierze nie przypominało życia, z którym może zmierzyć się przeciętny maluch. Niemniej jednak geniusz wymaga specjalnego traktowania, dlatego też nie dziwi za bardzo, iż o niezwykłych zdolnościach Chopina pisano w Pamiętniku Warszawskim, kiedy miał on zaledwie osiem lat. To właśnie w tym wieku kompozytor odnosił swoje pierwsze sukcesy, dostał ona nawet propozycję gdy na cesarskim dworze, niemniej jednak odrzucił ją taktownie. W wieku trzynastu lat Chopin rozpoczął naukę w warszawskim liceum, gdzie spędził kolejne trzy lata. Później Fryderyk rozpoczął już naukę bardziej skoncentrowaną na muzyce, studiował bowiem w warszawskiej szkole muzycznej, gdzie już od samego początku doceniono jego niebanalne umiejętności gry na fortepianie.